Wedstrijdverslag DS4 9 december

Met een “gehavend”  team ( 3x sjaak-afhaak en 1 zieke) vertrokken wij, met in onze geledingen Kim Pepels als broodnodige aanvulling en mascotte Lisa als supporter, naar het verre Belfeld. De chauffeurs van de twee auto’s waren toch wat zenuwachtig: de vorige keer dat er bij slecht weer door deze twee naar Belfeld werd gereden, eindigde de avond met een kop-staart-botsing. Ruim op tijd arriveerde wij in het hol van de Belfeldse leeuw. De messen waren geslepen: de wedstrijd kon vanuit Belfeldse kant niet verzet worden ( waarvoor excuses gemaakt werden: dat dan wel weer), er waren geen vaste middenaanvallers, 1 speler met 3 hechtingen in de rug en tóch moesten die 5 punten mee naar Weert. Volgens de statistieken zou het 1-3 worden, maar daar waren wij het niet mee eens: ieder punt telt, ook als je bovenaan staat. Er werd wat met posities geschoven en we spraken af dat we gewoon volle bak er tegenaan gingen. Lyan had nog even een verkeerd shirtje aan, maar dat was haar snel vergeven ( vakantieblues zullen we maar zeggen).
De eerste set verliep lekker. We zaten er goed in.  Servicedruk ( dank u Kim) zorgde ervoor dat wij redelijk snel verlost waren van de zenuwen en stond er 10-25 genoteerd.
Setje 2 begon spannend; ondanks dat we onszelf gewaarschuwd hadden, waren we toch even onder de indruk van de tegenstander en stonden we 0-5 achter. Oeps…
Puntje voor puntje kwamen we bij en…ja hoor daar is ie weer….de servicedruk zorgde ervoor dat we weer uitliepen en uiteindelijk was t 14-25.
Blij dat we waren….. van vreugde pakten we gewoon ook nog de derde set met 9-25.
Daarna waren we er wel een beetje klaar mee en gunden we onze tegenstanders nog wat punten:15-25.
Yes…5 punten gingen mee naar Weert. De “sjaak-afhakers” konden eindelijk echt gaan genieten van hun feestje, etc etc. De zieke was meteen genezen ( hopen wij). En degene die het schip op koers hadden gehouden, waren trots op zichzelf en op Kim en ook op Lisa. Eind goed, al goed..
Op naar morgen ( maandag). Dan wachten wij de nr.3 op, tenminste als de sneeuw geen roet ( of sneeuw) in het eten gooit.